Artykuł Świętuj z nami Dzień Mamy pochodzi z serwisu Medicada.

Artykuł Z okazji Dnia Kobiet pochodzi z serwisu Medicada.

Do zakażenia wirusem dochodzi przez bezpośredni kontakt drogą kropelkową. Okres wylęgania choroby wynosi 4-6 dnia, a długość trwania objawów – do dwóch tygodni. Szczególnie narażonymi grupami na rozwinięcie infekcji o etiologii RSV są niemowlęta i małe dzieci, ale również osoby starsze, gdyż w tych grupach upatruje się za przyczynę niedobór bądź dysfunkcję odporności. W Europie, każdego roku RSV jest przyczyną ponad 270 000 hospitalizacji i około 20 000 zgonów u hospitalizowanych osób w wieku 60 lat i starszych.

Zakażenie patogenem cechuje się najczęściej takimi objawami jak katar, kaszel czy gorączka, a w najcięższej postaci może być przyczyną powikłanej dusznością czy bezdechem ciężkiej postaci zapalenia płuc (szczególnie u niemowląt z chorobami współistniejącymi, takimi jak wady serca czy choroby oskrzelików). Dodatkowo wirus RSV jest szczególnie niebezpieczny dla osób starszych, które ukończyły 60. rok życia – przy współwystępowaniu chorób towarzyszących, takich jak astma, cukrzyca czy choroby układu sercowo-naczyniowego, przebieg infekcji może być wyniszczający dla pacjenta i prowadzić do ciężkiej postaci zapalenia płuc.

Skuteczną profilaktyką przed rozwinięciem ciężkiej postaci infekcji spowodowanej zakażeniem RSV jest szczepienie preparatem Abrysvo (firmy Pfizer), zalecane u osób powyżej 60 roku życia oraz ciężarnych w III trymestrze ciąży między 24. a 36. tygodniem ciąży celem ochrony niemowląt od chwili narodzin do 6 miesiąca życia. Przeciwciała wytworzone po podaniu szczepionki przechodzą przez łożysko neutralizując patogeny i dając ochronę przed zakażeniem w pierwszych miesiącach życia dziecka.

Cykl szczepienia składa się z 1 dawki podawanej we wstrzyknięciu domięśniowym. Szczepionka cechuje się dużym bezpieczeństwem oraz dobrą tolerancją, a po podaniu z najczęstszych działań niepożądanych u ciężarnych obserwowano ból w miejscu podania szczepionki, bóle głowy czy bóle mięśniowe, a u osób starszych – jedynie ból w miejscu podania preparatu.

Żródła:

1. Uaktualnione informacje o nowych szczepionkach przeciw RSV – Szczepienia.Info

Artykuł Dlaczego warto zaszczepić się przeciwko RSV? pochodzi z serwisu Medicada.

Kolposkopia jest jednym z najważniejszych badań ginekologicznych, pomaga w szybkim zdiagnozowaniu stanów przedrakowych i raka szyjki macicy, zmian w obrębie pochwy i sromu. Wykonuje się ją zazwyczaj po uzyskaniu niejednoznacznego lub nieprawidłowego wyniku badania cytologicznego.

Jak wygląda badanie z użyciem kolposkopu?

Całkiem podobnie do normalnego badania ginekologicznego z użyciem wziernika [jak do pobrania cytologii]. Całe to duże i groźnie wyglądające urządzenie ma za zadanie dobrze uwidocznić powierzchnię szyjki macicy w odpowiednim powiększeniu. Urządzenie nie dotyka ciała pacjentki [jak taka „luneta”] . Pacjentka siedzi normalnie na fotelu ginekologicznym, a urządzenie stoi przed nią. Lekarz ogląda badaną powierzchnię z użyciem kolorowych filtrów, a następnie po posmarowaniu jej roztworem kwasu octowego i płynu Lugola. Dzięki temu lepiej uwidaczniają się chore miejsca. Po ich zidentyfikowaniu możliwe jest pobranie drobnych wycinków [mało inwazyjna procedura, praktycznie niebolesna].

Jak prawidłowo przygotować się do kolposkopii?

Na badanie najlepiej zgłosić się po miesiączce, a przed owulacją – w tzw. I fazie cyklu. Kilka dni przed badaniem należy powstrzymać się od stosunków seksualnych i irygacji pochwy. 

Ile trwa badanie?

Kilka do kilkunastu minut. 

Czy badanie boli?

Nie. Może powodować nieznaczny dyskomfort [głównie wziernik za to odpowiada], a w czasie pobrania wycinków może wystąpić pieczenie. Po zabiegu pacjentka normalnie opuszcza gabinet, nie potrzebuje pomocy, identycznie jak po badaniu ginekologicznym. Jeżeli występują bóle brzucha, podobne do miesiączkowych, może zastosować ibuprom. 

Artykuł Kolposkopia pochodzi z serwisu Medicada.

Szczepienie chroni przed zmianami przednowotworowymi narządów płciowych (szyjki macicy, sromu, pochwy) oraz rakiem szyjki macicy,  odbytu i prącia. W istocie jego zakres może być istotnie szerszy, ponieważ zakażenie wirusem HPV może też przyczyniać się do wystąpienia raka jamy ustnej, gardła i krtani. Podejrzewa się, że HPV może mieć udział w powstawaniu raków płaskonabłonkowych przełyku i płuc.

Obecnie szacuje się, że 80% aktywnych seksualnie osób w swoim życiu będzie miało kontakt z  wirusem HPV. Najczęściej zakażeniu ulegają osoby młode w wieku 15-26 lat, ponieważ są bardzo aktywne seksualnie i zmieniają partnerów seksualnych. 

Rezerwuarem wirusa jest zakażony człowiek. Do zakażenia dochodzi w czasie kontaktów seksualnych, przez bezpośredni kontakt z zakażona skórą lub błonami śluzowymi. Prezerwatywa nie stanowi całkowitej ochrony! 

Dlatego warto skorzystać ze szczepień ochronnych.

W Polsce dostępne są szczepionki 2, 4 i 9-walentne. Zmniejszają one ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy nawet o 70%, a szczepionka 9-walentna [Gardasil 9] nawet o 90%.  Szczepionka 9-walentna chroni przed zakażeniem typami 6, 11, 16, 18 ,31 , 33, 45, 52, 58 wirusa HPV. 

Szczepionki te są bezpieczne. Najczęściej po podaniu preparatu Gardasil 9 zdarzają się bóle głowy oraz w miejscu wstrzyknięcia ból, obrzęk i rumień.

Szczepionkę podajemy domięśniowo, w ramię.

Pacjenci w wieku 9 do 14 lat (włącznie) w momencie podania I dawki szczepieni są 2 dawkami:  dawka I  i potem pomiędzy 5 a 13 miesiącem dawka II 

Pacjenci w wieku 15 lat i starsi szczepieni są 3 dawkami: dawka I , co najmniej miesiąc po niej dawka II i co najmniej 3 miesiące po II dawcę podajemy dawkę III. Całość nie może przekroczyć roku.

Najlepiej zaszczepić się przed inicjacją seksualną, ale w badaniach wykazano bezpieczeństwo i immunogenność [wywołanie odpowiedzi immunologicznej] u kobiet do wieku 45 lat.

Artykuł Dla Własnego zdrowia i spokoju ducha – zaszczepcie się przeciwko HPV ❗️💪🌼 pochodzi z serwisu Medicada.

Każda z kobiet pewnie nie raz w ciągu swojego życia doświadczyła bólu podczas trwającej miesiączki. Przeważnie ból ten towarzyszy od około dwóch do trzech dni – mimo to potrafi w dużej mierze wpływać negatywnie na samopoczucie i utrudnia funkcjonowanie w codziennym życiu. Najczęściej kobiety od razu sięgają po leki przeciwbólowe, które można dostać w aptece bez żadnej recepty. Natomiast ostatecznie nie każde tabletki mogą przynieść ulgę i przeważnie zażywamy kolejną i kolejną – to błędne koło nie powinno mieć miejsca. Nie należy ich nadużywać! Dodatkowym ratunkiem mogą być na przykład różne sposoby domowe, które także przyczyniają się do zmniejszenia dolegliwości bólowych. 

Oto kilka sposobów pomocnych w trakcie bólów menstruacyjnych:

Stosowanie ciepłych okładów (ale nie gorących) takich jak termofor napełniony wodą lub butelka.

Stosowanie lekkiej diety bogatej w wapń i magnez. Dieta ta może przyczynić się do zredukowania uczucia wzdęcia podczas trwającego okresu. 

Wykonywanie masażu wokół pępka wykorzystując do tego olejków eterycznych np. olejku lawendowego.

Warto stosować napary ziołowe z rumianku, mięty, melisy mające właściwości rozkurczowe.

Co ciekawe ukojenie w bólu może przynieść aktywność fizyczna – oczywiście nie mówimy tutaj o bieganiu na długie dystanse czy intensywnym treningu na siłowni. Można na przykład się porozciągać, pomagamy w ten sposób naszym mięśniom się rozluźnić.

W przypadku, gdy żaden z domowych sposobów nie pomaga ulżyć w bólu można udać się do lekarza ginekologa, aby pomógł dobrać odpowiednią antykoncepcję hormonalną.

Źródła: klinikadlakobiet.pl

Artykuł Sposoby na bolesne miesiączkowanie pochodzi z serwisu Medicada.

Każdy z nas prowadzi różny tryb życia – jedni przez większość czasu są zmuszeni do przesiadywania godzinami przy biurku w pracy, niektórzy ciężko pracują fizycznie. Można by było tak wymieniać. 

Wiele przeprowadzonych badań między innymi na kobietach wskazuje, iż środowisko oraz styl życia wywierają znaczny wpływ na zdrowie miednicy. Mimo to mężczyźni również powinni na co dzień ,,dbać’’ o swoje mięśnie miednicy. W dzisiejszych czasach czasami nawet nie jesteśmy świadomi, że najmniejsze, niepozorne czynności dnia codziennego mogą wpływać na stabilność, mobilność oraz siłę naszych mięśni w okolicach miednicy.

Zatem jak myślisz jakie czynności mogą się do tego przyczyniać? ,,Nowoczesny’’ styl życia, czyli podróżowanie, przemieszczanie się samochodem, poruszanie się windą zamiast wchodzenia po schodach. Noszenie obcisłej odzieży takiej jak gorsety, spodnie, noszenie butów na wysokim obcasie. Spędzanie sporej ilości czasu na kanapie przed telewizorem. Wszystkie te przykłady przyczyniają się właśnie do osłabienia napięcia mięśni miednicy, dolnej części pleców, do nieprawidłowej postawy ciała czy upośledzenia pracy narządów wewnętrznych. 

Dlatego zastanów się czy Ty też nawet nieświadomie przyczyniasz się do osłabienia struktur mięśni twojej miednicy.

Może pora zmienić pewne nawyki dnia codziennego lub pora na wizytę u fizjoterapeuty uroginekologicznego?

Źródła: fizjoterapiakobieca.pl

Artykuł Siedzący tryb życia a dno miednicy pochodzi z serwisu Medicada.

Artykuł Podstawowe badania ginekologiczne – jak często je wykonywać? pochodzi z serwisu Medicada.

Artykuł Ektoina dla niemowląt. pochodzi z serwisu Medicada.

Źródła: mjakmama24.pl

Artykuł 6 wskazówek o tym, jak uniknąć zabiegu nacinania krocza podczas porodu. pochodzi z serwisu Medicada.